Wolverine snikt!

Γιατί τόση πόρωση με τον Wolverine;

Το κείμενο αυτό διαβάστηκε (με μερικές αλλαγές) στο Reflections At Death Disco σε εκδήλωση με αφορμή την τρίτη ταινία Wolverine, με τίτλο Logan.

Δεν κάνει κανένα απολύτως spoiler

Wolverine. Αναμφίβολα ο πιο δημοφιλής χαρακτήρας των X-Men και από τους πιο δημοφιλείς της Marvel Comics.

Ποτέ δεν κατάλαβα όμως το γιατί τόση πόρωση πια μαζί του. Εμένα οι αγαπημένοι μου X-Men ήταν πάντα άλλοι.

Λάτρευα για παράδειγμα τον Gambit. Αντιήρωας μέχρι το κόκαλο, κακό παιδί, αλλά είχε στυλ. Και ήταν πάντα ένα αίνιγμα.

Είχα λατρέψει και τη Psylocke (πριν γίνει νίντζα). Πραγματίστρια, δε διστάζει να πάρει δύσκολες αποφάσεις.

Και φυσικά η Storm. Έχει ένα καταπληκτικό character arc καθώς, από φοβισμένο παιδί σταδιακά μετατρέπεται στην απόλυτη μητρική φιγούρα

Όταν ήρθε η στιγμή να κάνω λοιπόν αυτό το αφιέρωμα αναρρωτιόμουν: μα καλά, τι πάει τόσο στραβά μαζί μου; Τι βλέπουν στο Logan όλοι και δεν το βλέπω εγώ. Και ξαφνικά συνειδητοποιώ ότι, όλα αυτά που περιγράφω στους αγαπημένους μου χαρακτήρες, τα έχει και ο Wolverine. Απλά τον βλέπεις παντού και δεν το συνειδητοποιείς παρά μόνο αν τον παρατηρήσεις από απόσταση…

Ποιος είναι ο Wolverine:

Δημιουργοί του οι Roy Thomas, Len Wein και John Romita Sr στο The Incredible Hulk τεύχη 180 και 181, όπου, ως το Weapon X του Καναδά, πολεμάει τον Hulk. Και αυτό γιατί η Μάρβελ έκανε άνοιγμα στην Καναδική αγορά και χρειαζόταν έναν Καναδό ηπερήρωα.

Ναι, ο κυνικός καπιταλισμός γκρεμίζει τα παιδικά μας είδωλα, deal with it!

Στη συνέχεια εμφανίζεται στο Giant Size X-men και συνεχίζει ως μέλος της ομάδας των μεταλλαγμένων. Πέρασε από τα χέρια πολλών δημιουργών, όμως τον Wolverine που ξέρουμε ήδη μας τον έδωσε το δίδυμο Chris Clairemont και John Byrne. Με μία μικρή σφήνα από τον Frank Miller, που έκανε το σχέδιο στη μίνι σειρά Wolverine και, κλασικά, έβαλε μέσα σαμουράι και νίντζα. Ευτυχώς, σε αντίθεση με τον Daredevil και τον Batman, είδε τον Wolverine σαν σαμουράι.

H μίνι αυτή σειρά ήταν η βάση για το Wolverine 2, που ευτυχώς δεν ήταν έκτρωμα όπως το Origins

Ο Byrne, σχεδιαστής των X-men, σπρώχνει τον Wolverine σαν χαρακτήρα, επειδή είναι κι αυτός Καναδός.

Έχουμε λοιπόν τους X-men:

Υπάρχει ο Cyclops, που έχει πανίσχυρες οπτικές ακτίνες και φοράει γυαλιά για να μην καταστρέφει τα πάντα. Έχουμε τη Storm που τη λατρεύανε σα θεα στην Αφρική, ελέγχει τον καιρό και κάνει γυμνισμό.

Έχουμε την Jean Grey που είναι νέα, ωραία, τηλεκινητική και εμ… τώρα πως να εξηγήσω το Phoenix Saga με λίγες λέξεις;

Έχουμε επίσης έναν Ιρλανδό που τραγουδάει και ελέγχει τον ήχο, τον Banshee, έναν Γερμανό με δαιμονική εμφάνιση που τηλεμεταφέρεται και έναν Ρώσο που είναι καλούλης και έχει μεταλλικό δέρμα.

Όλοι τους νέοι, ωραίοι (ακόμα και ο Nightcrawler) και με εντυπωσιακές δυνάμεις.

Και μετά έχουμε έναν κοντό, ασχημάντρα, με εμφάνιση σαραντάρη, που δύναμη του είναι να κάνει καλύτερα αυτό που κάνει καλύτερα ή αλλιώς snikt!

Ο Wolverine οπτικά και μόνο ξεχωρίζει  σαν τη μύγα μέσα στο γάλα.

Είναι πολύ μακριά εμφανισιακά από τον κλασικό ήρωα της Μάρβελ, είναι μεγάλος σε ηλικία, δεν είναι παραδοσιακά όμορφος (ψηλός, με καθαρά χαρακτηριστικά ή έστω με καρτουνιστικά τερατόμορφα χαρακτηριστικά όπως ο Nightcrawler ή ο Beast) και του λείπει μοναχά μία κρεατοελιά για να είναι ο Lemmy των Motorhead σε ηπερήρωα.

Και έπειτα είναι και ο χαρακτήρας του που δεν έχει σχέση με την υπόλοιπη υπερηρωική ομάδα: είναι κλειστός, εσωστρεφής, οργίλος, κακοδιάθετος, κυνικός. Τον βλέπουμε να έχει κρίσεις αυτολύπησης, ιδίως όταν ο Clairemont τον βάζει να σκέφτεται για τον έρωτά του για την Jean Grey πόσο δεν την αξίζει. Επίσης, πίνει, καπνίζει και είναι αλητάμπουρας. Και δεν παίρνει και πολύ στα σοβαρά τον καθηγητή Ξαβιέ.

Και έχει και κάτι άλλο που δεν ταιριάζει με την ομάδα, σκοτώνει. Πριν πάει στους X-men ήταν μέρος των ενόπλων δυνάμεων και λέει συχνά ότι έχει κάνει άσχημα πράγματα. Δεν έχει ξεκάθαρη μνήμη όμως και κατά τις συγκρούσεις με άλλους μεταλλαγμένους πέφτει σε φονικές κρίσεις, τα berserker rages (που φοβάμαι να μάθω πως μεταφράστηκαν στα Ελληνικά) και συχνά δε φοβάται να σπάσει μερικά αυγά.

Μία από τις πρώτες ιστορίες που εκμεταλλεύεται αυτό το χαρακτηριστικό του Λόγκαν είναι εκείνη όπου οι Xmen έχουν απαχθεί από τους εξωγηίνους brood και έχουν εμφυτευτεί μέσα τους οι μελλοντικές βασίλισσες της εξωγηίνης φυλής. Η δύναμη του Λόγκαν να θεραπεύεται αποβάλει το παράσιτο, καθώς όμως οι Xmen δραπετεύουν, ο Λόγκαν έχει το δίλημμα αν θα πρέπει να σκοτώσει τους συντρόφους του ή όχι.

Με άλλα λόγια, ο ρόλος του Wolverine στους αρχικούς X-men είναι κάτι μεταξύ αντιήρωα και μέντορα. Είναι μεγάλος σε ηλικία και με ικανότητες, αλλά, σε αντίθεση με τον Xavier δεν έχει ένα αισιόδοξο όραμα και σε αντίθεση με τον Cyclops δεν παίζει ομαδικά.

Και εδώ είναι που το κοινό τον λατρεύει:

Επειδή είναι κάτι που δεν έχει ξαναδει, πίσω στα τέλη των 70’s. Έναν σκληρό αντιήρωα πολύ διαφορετικό από τα καλόπαιδα υπερήρωες της εποχής.

Όπως η δεκαετία του 60 μας έδωσε τους ήρωες με πραγματικά προβλήματα (και μιλάω για τους Fantastic Four και, κυρίως, τον Spiderman) το 1970 μας δίνει τους απόκληρους ήρωες των X-men και τον απόκληρο ανάμεσά τους Wolverine.

ΟΚ, είπαμε, δεν ταίριαζε στην ομάδα, Παρόλα αυτά, μένει σε αυτήν και, σταδιακά, αρχίζουμε να βλέπουμε και άλλες πλευρές του. Προσπαθεί να γίνει μέλος της ομάδας, σέβεται το όραμα του Xavier, χτίζει σχέσεις με τους υπόλοιπους – ακόμα και τον Cyclops αρχίζει να εκτιμά, ιδίως αφού η Jean Grey, σπόιλερ, έχει πεθάνει.

Αποδεικνύεται επίσης πολύ στοργικός πατέρας, παίρνοντας υπό την προστασία του πρώτα την Kitty Pride, μετά την Jubilee και ακόμα πιο μετά την κλώνο του X23.

Με άλλα λόγια, αρχίζει να μαλακώνει, να γίνεται κομμάτι της ομάδας και από εκεί που ήταν ο σκληρός και πονεμένος αποδεικνύεται ότι έχει καλή καρδιά και μέσα του είναι τρυφερούλης. Κάτι σαν τον Ξανθόπουλο της Marvel Comics ένα πράγμα…

Γιατί όχι Κούρκουλος; Επειδή ο Κούρκουλος των X-men είναι μάλλον ο Cyclops.

Αυτός είναι ο λόγος νούμερο δύο για τη δημοτικότητά του, φαίνεται αντιπαθής μόλις περάσει η πρώτη αίσθηση γαματοσύνης και όταν αρχίζει να σου τη σπάει η ματσίλα του σου σκάει αυτή η ανάπτυξη χαρακτήρα και απλά θες να του συγχωρέσεις τα πάντα. Είναι σαν το κακό παιδί που ξετρελαίνει τις γυναίκες: πίνει, καπνίζει, φέρεται άσχημα, πέφτει σε τυφλές εκρήξεις θυμού, αλλά κατά βάθος είναι καλός και απλά χρειάζεται αγάπη να το δείξει.

Με άλλα λόγια οι κομιξόφιλοι έχουμε μία τοξική σχέση με τον Wolverine. Πριν καν αρχίσει να παίζει στο ρόλο ο Hugh Jackman.

Ο τρίτος λόγος που ο Γούλβεριν είναι τόσο αγαπητός είναι ότι για πολλά χρόνια δεν ξέραμε σχεδόν τίποτα για αυτόν. ΟΚ, έχω διαβάσει πολύ λιγότερα κόμιξ των X-men από πολύ κόσμο, αυτό δεν αρνούμαι να το παραδεχτώ. Ας πούμε καμία διακοσιαριά με τριακοσαριά τεύχη Xmen χωρίς να βάζω μέσα τον Deadpool. Τίποτα δηλαδή.

Αλλά σε σχέση με αυτόν που είδε τις ταινίες ή κάποιο από τα animated series κάτι παραπάνω έχω διαβάσει…

Ε, δεν έχω ιδέα ΤΙ ΣΚΑΤΑ ΠΑΙΖΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΓΟΥΛΒΕΡΙΝ!!!

Διάβασα και στη wikipedia και απλά το μάτι μου άρχισε να ρετάρει στην τρίτη σειρά και, σε τελική, δε με ένοιαζε κιόλας. Αλλά, έχετε έναν badass χαρακτήρα, με αμνησία, που είναι γαμηστερός και αφήνει συνέχεια hints για ένα πολύ εντυπωσιακό παρελθόν αλλά ποτέ δεν το μαθαίνουμε. Είμαι σίγουρος ότι κάποιοι διάβαζαν τα δέκα τεύχη που είχαν τον Γουλβεριν κάθε μήνα μήπως και πέσει κάποιο ψίχουλο ιστορίας για το παρελθόν του.

Τέλος, κάτι που ξεχνάμε συχνά για το λόγο της δημοτικότητας του Λόγκαν είναι η φύση των δυνάμεών του: σε μία ομάδα όπου οι χαρακτήρες έχουν σχεδόν θεϊκές δυνάμεις, πχ η Storm και η Phoenix και ο Professor X και ο Iceman και… να συνεχίσω;

Ανάμεσα σε όλους αυτούς υπάρχει και o Γουλβεριν έχει την ικανότητα να τρώει πολύ ξύλο και να επιβιώνει. Είναι ο πιο ανθρώπινος, σε επίπεδα δύναμης, από τους κλασικούς Xmen (τουλάχιστον μέχρι να μπει στην ομάδα η Kitty Pride) και συχνά τα καταφέρνει χάρη στην εκπαίδευσή του και στην ακατάβλητη επιμονή του να ξελασπώσει τους υπόλοιπους X-Μen.

Αυτό κάνει πολύ εύκολο το να ταυτιστούμε μαζί του και να χαρούμε που απλά και μόνο το να βγει όρθιος από μία σύγκρουση είναι ηρωικό κατόρθωμα, πόσο μάλλον αν βγει και θριαμβευτής.

Και ξέρετε κάτι, όταν οι δημιουργοί καταφέρουν να πάρουν όλα τα παραπάνω στοιχεία και να τα αναδείξουν μέσα στο έργο τους, τότε παίρνουμε αριστουργηματικά έργα, όπως πχ στην ταινία Logan.

Post Author: Mihalis

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *