Αφιέρωμα σε ελληνικά διηγήματα φαντασίας και τρόμου

Δόξα – Γιώργος Μπελαούρης

Τον Γιώργο Μπελαούρη δεν τον ανακάλυψα από την προσωπική του συλλογή Ερεβώδης Λειμώνας (Rising Star, 2017), είχα την χαρά να τον έχω ακούσει να διαβάζει αρκετές από τις ιστορίες του στο παρελθόν ή και να διαβάσω και μερικές από αυτές στο μπλογκ του.

Η εισαγωγή της συλλογής, με τις αναφορές σε πολυσύμπαν και παράλληλους κόσμος με τρόμαξε λίγο, αλλά μέχρι στιγμής (100-κάτι σελίδες) οι ιστορίες παραμένουν αυτοτελείς.

Το διήγημα που πιάνουμε σήμερα το είχα πρωτοδιαβάσει στον πρώτο λογοτεχνικό διαγωνισμό του fantasticon, όπου, αν και ήταν πολύ καλό, δεν είχε καταφέρει να διακριθεί. Εδώ όμως 1-2 από τα «θέματα» που είχε έχουν διορθωθεί και χαίρομαι, γιατί κρατούσαν τη δυναμική της πίσω.

Γερασμένος ζεν πρεμιέ του Ελληνικού σινεμά περνάει τις μέρες του σε ένα διαμέρισμα, παρέα με το νοσοκόμο του. Η οπτική γωνία του κατεστραμμένου σε σώμα και πνεύμα ηθοποιού είναι πραγματικά εξαιρετική, δραματική δίχως στιγμή να γίνεται μελό. Είναι από έναν συγγραφέα που γνωρίζει καλά και αγαπάει τον παλιό ελληνικό κινηματογράφο. Οι αναφορές σε αυτόν έρχονται απόλυτα αβίαστα στο κείμενο και χτίζουν έναν από τους πιο ζωντανούς χαρακτήρες που έχω διαβάσει τα τελευταία χρόνια.

ΟΚ, δε με τρέλανε η κεντρική ιδέα του διηγήματος, είναι λίγο «εύκολη» αλλά είναι μία ιστορία που θα πρότεινα άφοβα μόνο και μόνο για τον έναν από τους πρωταγωνιστές της

Post Author: Mihalis

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *