Ζαρ Αμβίν

Επέπλεε, δεν κολυμπούσε. Διέσχιζε τα σκοτεινά νερά ακίνητος, σαν πτώμα, ενώ το αντικείμενο στα χέρια του, έβγαζε μία θέρμη από το εσωτερικό του που μούδιαζε τις αρθρώσεις. Το κρατούσε σχεδόν με ευλάβεια, ήταν το μόνο … Διαβάστε περισσότερα

Στη Μαύρη Όπερα

“Άσε με να περάσω.” Ο Τζάραν κοίταξε τον πορτιέρη στα μάτια. Μάτια μικρά και πονηρά, σαν της νυφίτσας, το μόνο μικρό πάνω του.
“Λυπάμαι,” απάντησε ο πορτιέρης, με όλη την ευγένεια που του επέτρεπαν τα … Διαβάστε περισσότερα