Harry Potter Houses

Πώς οι κοιτώνες είναι μυστικό της επιτυχίας του Harry Potter

Όπως έκανα και στο άρθρο για τη Buffy, εδώ η αναφορά στον Harry Potter είναι περισσότερο η αφορμή για να σχολιάσω κάτι. Και αυτό είναι το πόσο δημοφιλείς είναι οι κοιτώνες στο franchise του Harry Potter.

Όπως ξέρουν και οι πέτρες, στο μαγικό σχολείο του Hogwarts υπάρχουν τέσσερις κοιτώνες, οι γενναίοι Gryffindor, οι ταπεινοί Hufflepuff, τα φυτά του Ravenclaw και οι Slytherin που είναι κάτι σαν μαγική ΔΑΠ. Και είναι βασικό στοιχείο της πλοκής. Οι ήρωες είναι μέλη ενός κοιτώνα και ο κοιτώνας αντανακλά σε μεγάλο βαθμό την προσωπικότητά τους: πρακτικά φοράνε την προσωπικότητά τους στα μανίκια τους. Και αυτό, όσο φτωχό κι αν είναι συγγραφικά, δουλεύει καλά: ξεκινώντας από γεγονός ότι ο Harry Potter ξεκίνησε (και σε μεγάλο βαθμό παρέμεινε) παιδικό βιβλίο, το ότι οι ήρωες και οι κακοί έχουν «ταμπέλα» δικαιολογείται και, αργότερα, η Rowling «παίζει» μικρές παραλλαγές στα αρχέτυπα που δίνουν το βάθος που έκανε τη σειρά δημοφιλή και στις μεγαλύτερες ηλικίες.

Εκεί που οι κοιτώνες έκαναν τη διαφορά ήταν στο ότι οι οπαδοί ΛΑΤΡΕΨΑΝ τους κοιτώνες. Απλά σκεφτείτε πόσες φορές ακούσατε φίλους ή γνωστούς να λένε «εμείς οι Slytherin», «οι Gryffindor είμαστε έτσι,» ή (όπως ακούω συνέχεια) «Πόσο Ravenclaw είσαι πια;» Τα τεστάκια, οι «κόντρες», τα πειράγματα, όλα αυτά έχτισαν ένα ζωντανό fandom που επιβίωσε χρόνια μετά το τέλος της σειράς.

Αυτό το συναντάμε μοναχά στον Harry Potter;

Φυσικά και όχι. Αν μιλάμε για δημοφιλή σειρά που οι χαρακτήρες ανήκουν σε ομάδες με εμβλήματα, ατάκες και ακολουθούν αρχέτυπα τι σας έρχεται στο μυαλό;

Game of Thrones houses

Ακριβώς.

Όσο καλή πλοκή και χαρακτήρες κι αν έχει το ASoIaF (δηλαδή το GoT) παραδεχτείτε το: το οπαδιλίκι των Stark εναντίον των Lannister και οι Kaleeshοπούλες είναι κάτι που τραβάει σε πολύ κόσμο. Πόσες φορές έχετε κάνει τεστάκια σε ποιον οίκο ανήκετε; (Έκατσα και έκανα ένα και με έβγαλε οριακά Baratheon με τους Lannister να ακολουθούν κατά πόδας – σας έχω πει νομίζω ότι αγαπημένος μου χαρακτήρας είναι ο Sir Davos).

Και δεν είναι τυχαίο αυτό: η οργάνωση σε οίκους και σε ομάδες με κοινά χαρακτηριστικά βρίσκει πάτημα σε μία αρχετυπική ανάγκη των ανθρώπων, αυτή του να ανήκει. Για αυτό και ο οπαδισμός που παρατηρείται πχ στον αθλητισμό. Με το να έχεις διακριτές ομάδες, που χαρακτηρίζονται από αρχετυπικά χαρακτηριστικά, ο αναγνώστης/θεατής μπαίνει στην ψυχολογία της σύγκρουσης, αφού μπορεί να δει τον εαυτό του ως μέλος της μίας ή της άλλης ομάδας.

Δηλαδή ο Μάρτιν έκλεψε τον Harry Potter;

Φυσικά και όχι. Και τα δύο έργα γράφτηκαν περίπου την ίδια εποχή. Και ακολουθούν αρχέτυπα εδραιωμένα στο fantasy. Και μιλάω φυσικά για τις φυλές, όπως εμφανίζονται στο Lord of the Rings. Γιατί και εκεί, οι φυλές έχουν κάποια εδραιωμένα χαρακτηριστικά που προσδιορίζουν τους χαρακτήρες που ανήκουν σε αυτές. Ο Καθηγητής βέβαια ισορροπεί μεταξύ του παιδικού βιβλίου και του να περιγράφει τους χαρακτήρες ως προϊόντα μιας κοινωνίας.

Αφορμή για αυτό το άρθρο είναι περισσότερο ένα άρθρο που είχα διαβάσει για το παιχνίδι ρόλων Vampire: The Masquerade. Για όσους δεν το γνωρίζουν, ήταν ένα από τα επιτραπέζια παιχνίδια ρόλων όπου έπαιζες ένα βρικόλακα. Εκεί, οι δημιουργοί, για να δώσουν ένα σύστημα κατευθύνσεων στους παίχτες χρησιμοποίησαν το σύστημα των Φατριών. Οι Φατρίες ήταν ομάδες βρικολάκων με κοινά χαρακτηριστικά, ελαττώματα και δυνάμεις, βασισμένη η κάθε μία σε διαφορετικές εκφάνσεις του βαμπιρικού μύθου.

Ξέφευγε έτσι από τα παραδοσιακά στερεότυπα του Πολεμιστή/Κλέφτη/Μάγου/Κληρικού του Dungeons & Dragons χωρίς όμως να αφήνει ξεκρέμαστους τους παίχτες, όπως ανακάλυψαν στο αρχικό playtesting. Και η λύση τους δούλεψε, τους διαχώρισε από τον ανταγωνισμό και, σε μεγάλο βαθμό, άλλαξε όλο το βαμπιρικό μύθο από εκεί και πέρα.

Κι εγώ τι να κάνω με αυτή τη γνώση;

Δεν έχω μία σαφή απάντηση σε αυτό. Μπορώ όμως να πω με σιγουριά ότι το να έχεις ομάδες με ισχυρό χαρακτήρα, λογότυπα, σλόγκαν, με χαρακτηριστικά που μοιράζονται όλα τα μέλη τους, μπορεί να βελτιώσει πολύ την ιστορία σας. Αρκεί βέβαια οι ομάδες αυτές να έχουν προσωπικότητα, να ακολουθούν χαρακτηριστικά που είναι διαδεδομένα στους αναγνώστες και που, ταυτόχρονα, να μην είναι άλλη μία αντιγραφή των ομάδων/φυλών/οίκων/κοιτώνων  που αγαπήθηκαν…

 

Post Author: Mihalis

Σχολιάστε ελεύθερα